Toen ik voor het eerst binnenkwam, wist ik het allemaal niet meer. Ik wist niet meer wie ik was en wat ik wilde.

Ik was bezig met een studie waar ik eigenlijk geen plezier meer in had, maar kon ook niets anders bedenken. In mijn hoofd voelde alles wazig en ik was ontzettend vergeetachtig geworden. Ik voelde me ongelukkig en moest overal om huilen, alles was gewoon teveel. Ik had het plezier in het leven verloren, had geen motivatie meer om ‘s ochtends op te staan en had er ook geen vertrouwen meer in dat ik me ooit nog blij zou kunnen voelen.

Dat laatste bleek gelukkig een grote vergissing. Al vanaf het eerste gesprek met Ingrid kwam er langzaam weer duidelijkheid. Hoewel ik van mezelf echt geen prater ben, ging dit bij Ingrid heel goed. Ze is een hele lieve vrouw en ik had nooit het gevoel dat ik met een ‘therapeut’ ging praten en dat ik de ‘patiënt’ was. Het was meer als praten met een vriendin die niet oordeelt en je gewoon graag wil helpen. En helpen deed ze zeker! Ik leerde weer wie ik zelf eigenlijk ben, waarom ik de dingen doe die ik doe, wat ik leuk vind en het belangrijkst van alles … om van mezelf te houden zoals ik ben. En nu, ruim een half jaar later, voel ik me weer gelukkig! Mijn leven heeft weer richting en ik heb er zin in! Ik had nooit gedacht dat ik in zo’n korte tijd zo veel meer plezier in het leven zou kunnen krijgen. Maar het kan echt, als je jezelf deze stap gunt…

Ingrid, ik ben je zo dankbaar!

Lisanne Le Pen

Pin It on Pinterest

Share This