3T@nYskMDcNz*IpU

Hoe vaak zeg jij dat, tegen jezelf of tegen een ander? ‘Kom maar even bij jezelf’, of ‘ik moet even bij mijzelf komen’. Maar wáár gaat dat eigenlijk over, heb je daar weleens over nagedacht? Het is ook een algemene zin en een beetje ‘new-age’ achtig. Onzin?

Alsof alles dan weer goed is. Je leest het ook vaak in een tijdschrift of in een zelfhulpboek. Er zijn veel liedjes over geschreven, gedichten en mooie verhalen. Anderzijds ken je misschien wél het gevoel, voel je het verlangen als je deze woorden leest. Dus ergens weten we allemaal waar het over gaat. Zin?

Ik wist dat ik daar moest zijn, bij mijzelf

Op dit moment ben ik in Corfu. Ik ben hier nadat ik een foto zag van het evenement wat hier nu gaande is. Een geweldig muziekfestival (muziek en dansen zijn mijn favoriete bezigheden) Op het moment dat ik de foto zag, gebeurde er iets in mij. Alsof ik door die foto geroepen werd. In één enkel moment wist ik dat ik daar moest zijn. Dat ene beeld bracht in mijn verbeelding mijn verlangen tot leven. Daarna komt het gedoe op gang, mijn denken met allerlei overtuigingen waarom ik wel of niet zou moeten gaan. Maar eigenlijk wist ik het al, ik ga!

Een enorm gevoel van vrijheid

Gisteravond tijdens het eerste concert voelde ik het ineens. Ik was thuis in en bij mijzelf, alsof ik ergens ín thuiskwam. Ineens voelde ik wat die foto in mij tot leven had gebracht. Alsof ik de oceaan én de golven was. Een deel van iets groters, een deel van het geheel. Een enorm gevoel van vrijheid. En als ik om mij heen keek zag ik alle mensen anders, de kleuren van de bomen en de bloemen anders, de geuren waren als de beste parfum ooit. Maar bovenal voelde ik een enorme liefde in mijn hart en een ‘weten’ dat wij allemaal toegang hebben tot die grote liefde. Vanuit die liefde wil ik alleen maar delen. Voel ik weer hoe groot mijn verlangen is om jou deze vrijheid en liefde voor dat wat er in jouw hart leeft te leren (her)kennen.

Dankbaar herinnerde ik mij het moment de foto die langskwam en het verlangen waar ik gehoor aan gaf. Ik besef weer, dat het denken, die mentale overtuigingen ons hart met regelmaat tot zwijgen wil brengen. Vaak is dat vanuit een idee dat het leven en het bestaan dan veilig is. Gelukkig geeft het leven ons ook keer op keer de kans om wél te luisteren.

Wie of wat roept jou?

Die roep van jouw hart, herken jij die? Wie of wat roept jou? Is het op het gebied van werk, relaties, levensstijl of dienstbaarheid? Of iets heel anders?

Voel jij je geroepen om iets te doen (een eigen onderneming te beginnen, een opleiding, een relatie beginnen of beëindigen, verhuizen enz.) of om iets te zijn (creatiever, minder oordelend, minder bang, liefhebbender enz.)

Je kunt ergens naartoe geroepen worden, of juist ergens vandaan. Je kunt je geroepen voelen om iets te veranderen, je betrokkenheid bij iets te herzien. Maar je kunt ook geroepen worden door iets wat je al zolang als je je kunt herinneren wilt doen maar waar je nooit de moed voor had.

Ergens weet je het:-)

Je roeping beantwoorden kan je op een pad brengen waarvan je enerzijds denkt dat het werkelijk nergens op slaat. Maar aan de andere kant weet je dat je leven niet compleet zou zijn als je het niet zou doen.

Helaas negeren we vaak de verlangens die we voelen in plaats van ze onder ogen te zien en ernaar te handelen. Waarschijnlijk vergeten we onze roepingen niet, maar zijn we bang voor dat wat ze van ons vragen wanneer we ze wel nastreven.

En tja, als je die roeping, dat verlangen verwerpt. Als je bang bent te worden wat je misschien al bent (niet bij jezelf en ongelukkig) zal je ook de vrijheid en de vreugde die dit ‘thuiskomen bij jezelf’ teweegbrengt niet ervaren. Als je niets probeert heb je in ieder geval ook niet gefaald. Dan kan je jezelf mogelijk nog geruststellen met het idee dat je dromen misschien niet zijn uitgekomen, maar je nachtmerries ook niet!

Een paar tips voor jou!!

Misschien ben je nu in een enorme verwarring terechtgekomen. Misschien vraag je je af of jij die roep en dat verlangen wel hebt, hoort of opmerkt? Het klopt dat die roep soms zo verscholen zit dat je het niet eens opmerkt, maar kijk de komende dagen eens of jij anders kan kijken naar:

✔︎Je dromen

✔︎ Een terugkerend lichamelijk verschijnsel, wat een prachtige metafoor kan zijn, bijvoorbeeld pijn in je nek die het gevolg kan zijn van teveel last op je schouders nemen.

✔︎Een gesprek dat je opvangt in een restaurant dat tegen jou gesproken lijkt te zijn.

✔︎ Songteksten die je niet uit je hoofd kan krijgen.

✔︎ Wat zou je de mensen willen vertellen wanneer je een uur de tijd kreeg op primetime.

✔︎ Zeg je vaak: ‘maar goed’, ‘het is niet anders’, ‘ik zou wel willen maar…’, ‘ Zie je jezelf verontschuldigen of anderen verontschuldigen’ wat verberg je dan achter die woorden?

P.S.

Ik ben benieuwd of jij die roep ook ervaart en hoe je gewend bent om daar mee om te gaan:-) Laat het gerust hieronder weten!

Pin It on Pinterest

Share This